Градината на Џенифер Анистон, дизајнирана од Марчело Вилано, е одличен пример за ваквиот пристап, каде секој елемент делува промислено, а истовремено природно и ненаметливо, пишува Homes & Gardens.
Растенија: Структура и слоевитост
Растенијата се она што навистина ѝ дава живот на јапонската градина. Дрвјата и грмушките, како што се деликатните јапонски јавори, украсните цреши и рододендроните со богата текстура, му даваат на просторот форма, висина и сезонска динамика. Во исто време, помекото зеленило како папратите и мавот ги исполнува рабовите и аглите, создавајќи впечаток на слоевитост и природност.
Слоевитото садење создава опуштена атмосфера, но секое растение, често во компактни варијанти, е внимателно избрано за и помалите јапонски градини да изгледаат хармонично и елегантно. На прв поглед просторот зрачи со мир постигнат без напор, но зад тој впечаток се крие внимателно разгледување на секој детал.
Бои: Умереност и впечатливост
Ако треба да се избере една клучна боја за зен-градина, тоа би била зелената. Користењето на различни нијанси на зелено создава чувство на мир и тишина, место за релаксација, милји далеку од метежот на секојдневниот живот. Земјените кафеави тонови исто така придонесуваат за чувството на стабилност.
Тоа не значи дека во јапонските градини нема други бои. Кога ќе се појават, светлите нијанси се користат штедливо и наменски. Еден јапонски јавор со огнено црвени листови или осамена перуника стануваат фокусна точка, додавајќи суптилен интерес без да ја нарушат општата хармонија. Како што вели Рејчел Бул од Homes & Gardens: „Убавината на палетата инспирирана од Јапонија лежи во нејзината умереност“.
Вода: Рефлексија и спокој
Водените елементи се клучен дел од јапонската декорација. Во дворот на Џенифер Анистон, градинарското езерце носи моментално чувство на мир. Водата додава движење и рефлексија. Жалосна врба која се наведнува кон површината или јапонски јавор чии златни листови се огледуваат во водата, создаваат суптилна убавина која постојано се менува.
Растенијата во езерцето се исто толку важни. Локвањите, на пример, се безвременски класик; нивните рамни листови и деликатни цветови лебдат на површината, помагајќи водата да остане чиста и бистра, додека беспрекорно се стопуваат со останатото зеленило.
Елементи за поврзување
Уште еден важен елемент се градинарските патеки. „Патеките во јапонските градини се користат за да ги поттикнат умот и телото да лутаат“, вели градинарот Дејвид Домони. Повеќето вакви градини имаат патеки и мостови кои носат до скриените делови на градината.
Во градината на Анистон, патеките се вешто осмислени така што секое свртување открива нов слој на вегетација или поглед на водата. Дури и во помала градина, ваквиот распоред го прави просторот да изгледа попростран и поинтересен.
Највпечатливата работа во градината инспирирана од Јапонија е чувството на рамнотежа. Сè, растенијата, суптилните допири на бои и водата, функционира во хармонија. Шетајќи низ градината на Џенифер Анистон, јасно е како умерениот пристап го претвора отворениот простор во вистинско засолниште кое ве поттикнува да застанете, длабоко да вдишете и едноставно да уживате во моментот.
Извор: odrzime.rs
